Άλλο ένα profile, άλλο ένα ψέμα....

Γεμίσαμε Profile στο hi5, στο myspace, στο facebook, οι "Bloggers" είναι τόσο μεγάλοι και τρανοί που τους απευθύνονται οι αρχηγοί κομμάτων προεκλογικά (θα ξεράσω βατράχια) - εννοείται όλοι έχουν την ίδια άποψη, το χουνε κάνει καραμέλα όλοι μαζί : "οι bloggers" και "οι bloggers"... λες και λένε οι Γαύροι ή οι Δεξιοί... όλοι σε ένα τσουβάλι. Αυτό δείχνει και σε τι εκτίμηση σας έχουνε, ΒΟΥΔΙΑ, που τους παίρνετε και στα σοβαρά...

Όσο για αυτές τις μπούρδες που πάμε και γραφόμαστε όλοι για να δείξουμε σε όλο τον κόσμο τι ωραία φάτσα έχουμε και με τι σπουδαία ασχολούμαστε, νομίζω πως το πρόσφατο κομμάτι του BD Foxmoor "«My Space» (λίγα λεπτά προαύλισης) " περιγράφει την κατάσταση με τον καλύτερο τρόπο...

Νοιώθεις μικρός και παραπαίεις
πέφτοντας πιάνεσαι απ’ το «my space»
το φοράς σωσίβιο γιλέκο
ένας άτλας με banner-άκι στο σβέρκο
κουβαλητής για το κυρίαρχο ρεύμα
άλλο ένα profile – άλλο ένα ψέμα
άλλος ένας που καίγεται αμήχανος
τόσο μόνος – τόσο ακίνδυνος

Όσο μια κλανιά 24bit
digital κάψιμο ρε μπιτ για μπιτ
λίγα λεπτά παραπάνω προαύλιση
απ’ την επώδυνη κι εκούσια κράτηση
καινούριος χώρος στον παράδρομο της ιστορίας
με ψευδαισθήσεις ελευθερίας
της ασημότητας ο φόβος σ’έχει σκαλοπάτι
σε κάποιου άλλου για ν’ ανέβει την πλάτη
ομογενοποίηση ταραγμένων συνειδήσεων
ξέφωτο προσωπικών αναλύσεων
που εδώ οι κομπάρσοι πληρώνουν το ρόλο τους
και κατουράνε να σταμπάρουν το χώρο τους
σαν τα σκυλιά μα τι μου φταιν’ τα τετράποδα
μάλλον πήρα το κουπλέ μου ανάποδα
Delete και ξαναγράφω τη διεύθυνση
μπήκα ξανά τη παράξενη αίσθηση
Μπαίνεις και βγαίνεις όποτε γουστάρεις
κι όσο μαλακίζεσαι λες πως σερφάρεις
κι έτσι ερωτεύεσαι τη μοναξιά σου
σαν τη πουτάνα που σου πήρε την παρθενιά σου
γι’ αυτό μοιράσου! Η σύνδεση βαραίνει
αυτό που υποκρίνεσαι ότι συμβαίνει
βιάσου όλοι οι φίλοι σου είναι “on line”
σου ‘χω το ρεφρέν μετά τη baseline.

Είδα τους φίλους σου – θες να σου πω ποιος είσαι;
Αν το αντέχεις το ρημάδι σου κλείσε
δε γουστάρω να μιλάω σ’ έναν ακόμα
«χωροκλώνο» που στοιβάζεται στο σιωπηρό τους πόνο
Ένας κρατούμενος είσαι ένας φωταγωγός κλειστός
που σε σου βγήκε να γενείς αρχηγός
ένας απόμακρος μπρος σε σπασμένους καθρέπτες
ένας δειλός που απομυζεί απ’ τους κλέφτες
Μουλωχτή σκιά πάνω απ’ τις καχύποπτες μάζες
τυλιγμένος αόρατος με βρώμικες γάζες
που απ’ τη ζωή για να γλιτώσεις το ερώτημα
προσφέρεις μεγάλο φιλοδώρημα.
Αν αντέχεις σου χω λίγο ακόμα
δεν υπάρχει πλήκτρο βλέπεις να μου κλείσει το στόμα
δεν έχεις κότσια σου λέω να το παλέψεις
στην ίδια ανασφάλεια βουτάς για να γυρέψεις
όσα και καλά η τύχη σου στέρησε
άλλοι σού σπείρανε μόνος σου θέρισε
ξεμακραίνεις τόσο απ’ τις λιγοστές σου ελπίδες
και πέφτεις πάντα στις ίδιες παγίδες
Το θέμα όμως δε σηκώνει άλλη ανάλυση
λίγα λεπτά σου αξίζουν προαύλιση
μην πάει χαμένος κι ο κόπος σου εκεί
γύρισε πίσω στη μεγάλη φυλακή...

i-ΣΙΧΤΗΡ!

Όσοι ασχολούνται με εφαρμογές γραφικών και πολυμέσων, και γενικότερα όσοι "την ψάχνουν" λίγο παραπάνω με τα Pc, θα πέρασαν σίγουρα κάποια φάση της ζωής τους που ήθελαν παθιασμένα να αγοράσουν τον "θρυλικό"(?) MACINTOSH. Τον "γρήγορο υπολογιστή" που "δεν κολλάει ποτέ".Τον υπολογιστή που είναι ¨καθαρός" από τις μαλακίες της Microsoft. Που όλα γίνονται πιο εύκολα...
Κατά παράδοση αυτά τα συστήματα ήταν αρκετά ακριβότερα, και απευθύνονταν κυρίως σε επαγγελματίες (γραφίστες, web designers κ.α.).

Πριν απο λίγα χρόνια (6;) βγήκε το ipod. Ένα Mp3 player που ξεχώρισε για το design και την εργονομία του, και έγινε ανάρπαστο παρόλο το τσουχτερό της τιμής του. Το γεγονος αυτό, ήταν μόνο η αρχή του "ανοίγματος" της Apple στην αγορά, με νέες καμπάνιες που έδειχναν με γλαφυρό τρόπο την "ανωτερότητά της".("I am mac. And I am a Pc."). Μάλιστα θεωρήθηκε ότι οι τιμές έπεσαν κατακόρυφα, και ότι όλοι μπορούμε να απολαύσουμε την πολυτέλεια της Apple.

Η νέα γενιά προσωπικών υπολογιστών Mac, έχουν πλέον το ίδιο hardware με τα pc (επεξεργαστές, ram , Κάρτες γραφικών κτλ). Αυτό είναι καταρχάς καλό, γιατί μπορούμε να κάνουμε μια αναβάθμιση μόνοι μας με hardware απο κάποιο κατάστημα εκτος rainbow (Μπλιαχ). Από την άλλη, μπορούμε να συγκρίνουμε και τιμές συστημάτων "στα ίσια".

Για να μπώ στο θέμα, τα Χριστούγεννα αγόρασα ένα Macbook (1100 ευρώπουλα). Δεν μπορώ να πώ, πολύ καλό το design, φοβερή οθόνη για τις διαστάσεις της (13ίντσες wide), ωραίες πατέντες με την οικονομία μπαταρίας, και την γενικότερη εργονομία του. Το ζητούμενο όμως ήταν άλλο. Είναι τόοοοσο διαφορετικό;

Διαφορετικό ΕΙΝΑΙ. Καλύτερο όμως;... δεν ξέρω... Αν αγόραζα ένα αντίστοιχο laptop με τα ίδια χρήματα θα επαιρνα σίγουρα καλύτερο hardware. Το καινούριο λειτουργικό του είναι σίγουρα άπιαχτο, αλλά δεν σου αλλάζει και τη ζωή. Τρέχει πιο γρήγορα από ένα αντίστοιχο pc, αλλά από την άλλη χάνεις πολύτιμο χρόνο μέχρι να βρεις το κατάληλο patchaki, ή τους codecs, ή να βρεις πως (διάλο) γίνεται το τάδε σε mac...(να μην αρχίζω να λέω πόσο δύσκολο είναι να βρεις οτιδήποτε το πειρατικό, και άντε μετά να βρεις και "κατεβαστήρι" και τρέχα γύρευε. -Τόση ώρα δουλέυω οικοδομή και το αγοράζω το γαμήδι!)

Αλλα είναι πιο όμορφο... :p

Αυτό που θέλω να πω είναι ότι η Αpple δεν είναι αυτό που περίμενα, ή μάλλον απ'ότι καταλαβαίνω, δεν είναι πλέον. Είναι σαν να παίρνεις μια special edition του pc , με καλογυαλισμένο λειτουργικό που τρέχει καλα (τα δεν κολλάει είναι παραμύθια, απλά είναι πιο σταθερό και πιο γρήγορο), και με μουράτο design. Ε, χαιρω πολύ, μια απ'τα ίδια με το ipod, κάνει την ίδια δουλειά με όλα τα mp3 players και κοστίζει μια περιουσία.

Ακόμα βέβαια δεν το χω μετανιώσει, γιατι καλά κρατεί, και γιατί μαθαίνω και το λειτουργικό του, που μπορεί αυριο μεθάυριο να μου χρειαστεί σε καμιά δουλειά...
Αλλά τελικά... Δεν το συνιστώ πλεόν...